Boodschap(pen)?!?!

Door Blonde Tux op dinsdag 2 april 2013 22:35 - Reacties (11)
Categorie: Marketing, Views: 4.775

Als goede consument, kom ik met enige regelmaat in de supermarkt. A person gotta eat niet waar?! Na de gebruikelijk route langs de randen van de supermarkt, welke volgens een gepland stramien, alle versafdelingen afgaan, vervolgde ik mijn queeste naar de overige boodschappen. Redelijk routineus langs de schappen, zonder enige aarzeling pakte ik al de producten die ik op mijn lijstje had staan. Macaroni, een rookworst en een ontbijtkoek. Echter, aangekomen bij het broodbeleg, greep ik met mijn hand op een verkeerde plaats. In plaats van reguliere chocoladepasta die ik altijd neem, trof ik een fairtrade chocoladepasta aan. Haastig schoten mijn ogen langs het vak. 'Ik begin toch niet bijziend te worden.' dacht ik, terwijl ik zoekende was naar het routineproduct waar ik stiekem toch aan gehecht ben. 'Dit ga je niet menen, ze zullen het toch niet uit het assortiment genomen hebben.' mompelde ik mijzelf toe. Vluchtig schoten mij ogen over het vak. Allerhande vormen potten schoten voorbij, zelfs buiten de categorie zocht ik naar "mijn" product, maar ter vergeefs.

Na enige seconden van twijfel, besloot ik uiteindelijk de zoektocht op te geven en mij bezig te houden met de beginstappen van wat marketeers graag de 'customers journey' of in correct Nederlands, de klantenreis noemen. Juist ja, ik ging over op een nieuw product. Snel een aantal eisen in mijn hoofd gezet: 1. vooral niet te duur - ik mag dan wel voor "de commerciŽlen" van deze website mij inzetten, helaas komt het af en toe voor dat ik maand overhoud aan het einde van mijn geld.- 2. hazelnootpasta, daar doe ik geen concessies op.

De eerste stap in de reis was gezet. Of toch niet?! De pasta waar ik mijn hand in eerste instantie opgeslagen had, heeft mij aan het denken gezet. Waarom zou ik niet als bewuste consument, een bewuste keuze maken. Dan heb ik het niet over dat achterlijke logootje van "ik kies bewust", wat dat is een lakend voorbeeld van hoe ver marketing door kan slaan. De bewuste keuze waar ik het over heb, is een keuze van het geweten. De keuze of je een Fairtrade product zou kopen.

De vertwijfeling sloeg weer toe. 'Waarom Fairtrade en niet Biologisch?' dacht ik bij mezelf. Vluchtig schoten mijn ogen langs het schap heen en weer. Ik trof een groen uitziend potje pasta aan, met de opdruk: 'Biologisch'. Met een kleine buiging pakte ik het potje uit het schap. Daar stond ik dan, met twee potten pasta, hoe triviaal wil je het hebben.

Als marketeer in spe snap ik dat je met de verkoop van producten in wilt spelen om een bepaald aspect in de piramide van Maslow. Voor degene die niet bekend zijn met de piramide van Maslow, zoek het even op. Een reguliere pot pasta zou je zien als een product dat voldoet aan een stel basiseisen: 1. het doet het droge brood beter smaken en 2. het voegt extra voedende waarde toe
Deze potten, de Fairtrade en de Biologische, willen een hoger niveau bereiken. Het speelt op zekere mate in op de erkening die mensen zoeken. Een bekende quote vanuit de duurzaamheidswereld: "Producten met een maatschappelijke boodschap slaan alleen aan, omdat mensen daarmee kunnen laten zien hoe onzichtbaar zij aan een betere maatschappij meewerken." Dit zou het schoolvoorbeeld voor een contradictie moeten zijn Het moge een relatief pessimistische opvatting zijn, er zit een kern van waarheid in. Het marketing-volk weet hier slim op in te spelen door vele producten onder een synoniem van maatschappelijk verantwoord op de markt te brengen.

Daar stond ik dan, midden in de supermarkt, met een routineproduct dat door een speling van het lot tot een morele tweestrijd dwong. Het ligt er nu dikker bovenop dat mijn aankoop impact heeft. Er klonk een stemmetje in mijn hoofd: 'Wil ik mijn menselijke kant zichtbaar maken met de aankoop van het Fairtrade-product of stel ik mijn groene geweten gerust en neem de beslissing om biologisch te gaan.' 'Wil ik laten zien hoe onzichtbaar ik aan mijn medemens denk of laat ik zien hoe onzichtbaar ik waarde hecht aan Moeder Natuur?' luidde het stemmetje.

'Sorry, zou u mij misschien de hagelslag aan kunnen geven?' klonk er opeens naast mij. Een dame op leeftijd, stond op een halve meter van mij. Enigzins betrapt dat ik de dame niet opgemerkt had, strekte ik mijn arm uit om het pak hagelslag uit het schap de pakken. 'Alstublieft' en met een handreiking zette ik het pak in haar boodschappenwagentje. 'Deze hagelslag eet ik al sinds 1964.' vertelde de vrouw. 'Ik zou geen andere willen.' Even schoot de gedachte door mij om de vrouw te vertellen over mijn morele tweestrijd waarin ik zat. Echter, ik bedacht mij snel en volgde de vrouw haar voorbeeld, ik pakte blauwe pak hagelslag uit het schap en zette dit in mijn mandje, om vervolgens mij reis door de supermarkt voort te zetten.'Hasta la pasta, deze hagelslag heeft nu twee (Venz)(fans)!'

Grolsch

Door Blonde Tux op dinsdag 8 mei 2012 21:31 - Reacties (26)
Categorie: -, Views: 7.190

Grolsch laat zijn producteigenschap leven
Waarschijnlijk heb je hem al gezien, de nieuwe Grolsch reclame. De commercial met een 's zomers sfeertjes, waarin Grolsch' karakteristieke "Plop" de wereld doorreist. Een nette reclame als je het mij vraagt. Waar onze nationale "trots" Heineken de weg is kwijt geraakt, weet de brouwer uit de Achterhoek een consistent verhaal te vertellen in hun reclame uitingen.

Grolsch steekt vooral in op "eigenzinnigheid", want niets is 'zo eigen als Grolsch'. Klinkt aannemelijk, helemaal als je bedenkt dat Grolsch eigen flessen heeft. Maar helaas, Grolsch is geen eigen baas, maar valt onder de vleugels van de eigenlijke eigenaar: SABMiller plc.

Genoeg over de zakelijke beslissingen over Grolsch, let's talk Branding!
'Maar wat heeft de zee er mee te maken?!' Nou niets, het is eerder een ervaring of een gevoel meegeven aan mensen over je merk.

Er is genoeg geschreven over Grolsch, maar het is een merk dat aan mij ook een loyale klant geniet, dus wil ik graag Grolsch ook eens tegen het licht houden. Het is mij opgevallen dat ze sinds de relaunch continue hetzelfde gevoel claimt, uniek en eigenzinnig. Het is zeer goed doordacht, vanaf het "mystery-concert" op een dak ergens in Amsterdam, tot de huidige commercial van de "Plop die de wereld" rondreist. Het verhaal van de unieke fles is eigenlijk de merkessentie geworden.

Grolsch mystery-concert


Plop around the world


Alle uitingen vertelt hezelfde verhaal: Ga buiten de gebaande paden, wees eigenwijs, ben orgineel en eigenzinnig.

Een duidelijk consistent verhaal, waar eigenlijk de verpakking de hoofdrol speelt. Bizar, niet waar?

Finbox?!?! Eerder 'stop-er-extra-geld-in-box'!

Door Blonde Tux op dinsdag 6 maart 2012 21:50 - Reacties (12)
Categorie: -, Views: 7.787

Vandaag was het zo ver, ik had het licht gezien! Althans dat dacht ik. Na een klein half uurtje zeer ijverig acceptgiro'tjes overtikken ging er een lampje branden. Waarom ga ik niet gewoon over op de FiNbox.

De FiNbox
De FiNbox, voor de lezers die het nog niet kennen, is eigenlijk een digitale brievenbus voor financiŽle post waar bedrijven hun acceptgiro's naar toe kunnen sturen. Dit alles om het de ontvanger een acceptgiro direct kan betalen zonder eerst alle gegevens over te typen. Het voordeel van deze betalingswijze is vooral om de tegenwoordige 222.000.000 papieren acceptgiro’s - die jaarlijks per post worden verzonden - uit te sparen en de betaler geen typefouten meer kan maken bij het invoeren van de gegevens.

Klinkt fantastisch toch?! Dat dacht ik ook. Dus vol overgave heb ik mij aangemeld via mijn 'Internetbankieren-portaal' van mijn bank. Na het lezen van de voorwaarden en de privacy-statement begon ik echter twijfels te krijgen. Men wil kosten in rekening brengen voor deze service. Het gaat mij 20 cent kosten per verzonden notificatie. Een redelijk basale functie lijkt mij toch.

Sorry, maar als ik een acceptgiro krijg, dan loop ik niet echt over van vreugde. Het betekend dat mijn hobby 'Geld Verzamelen' een lichte deuk op loopt. Maar gelukkig hoef ik niet te betalen om er op attent gemaakt te worden.

Ja maar voor niets gaat de zon op.
Ik begin te denken dat de banken echt het spoor bijster zijn. Waarom kosten in kaart gaan brengen voor een oplossing die alleen maar kosten besparend kan zijn. Ik ben bekend binnen een van de deelnemende banken van de FiNbox en weet dat er afdelingen zijn die specifiek problemen met acceptgiro's op moeten lossen. De exacte kosten daarvan liggen vele malen hoger dan een setje servers die een batch mailtjes eruit sturen.

Fouten van het verleden
Je zou denken dat banken toch redelijk rationeel zijn en leren van fouten van het verleden. Zo was er eens een coŲperatieve bank, een bank volgens eigen zeggen die vol zit met goede ideeŽn. Een van die ideen was dat je met je telefoon je bankzaken kon regelen. Het concept 'TeleBankieren' was geboren. Dit was een extra service waarvoor betaald moest worden om geld over te maken. Als ik het goed heriner kostte een transactie geld, saldo checken koste niets extra's naast het gebruik van je mobiele telefoon. Goed, dat was nog de tijd dat een bank nog aanzien had, dus je schikte je er maar naar.

De opkomst van de smartphone zorgde ervoor dat het internet binnen handbereik lag op ieder moment van de dag. De bank in kwestie had dat goed gezien en speelde daarop in met een App. De app kostte eerst geld, want immers, meer geld is altijd beter. Er was genoeg animo, echter de prijs werkte afschrikkend. Daarop werd besloten deze app gratis te maken. Maar ja, het werkte wel op hetzelfde idee als het eerste concept, dus er moest betaald worden voor transacties. Lekker logisch, een gratis app, maar nog wel betalen.... Uiteindelijk werden deze kosten niet meer in rekening gebracht, na klachten mag ik aannemen.

Een ezel stoot zich in het algemeen...
Je zou zeggen dat na het lezen van de bovenstaande casus, de banken toch wel een idee hebben hoe men met dergelijke verborgen kosten om moeten gaan. Maar helaas. Ik denk dat we naast de conclusie: "De banken zijn zeker geen ezels." ook de conclusie kunnen trekken dat ze nog steeds hun oude businessmodel hanteren: Paraplu's uitdelen wanneer de zon schijnt.

Het lossless virus

Door Blonde Tux op dinsdag 21 februari 2012 20:48 - Reacties (19)
Categorie: -, Views: 7.768

Om maar met de deur in huis te vallen: Sinds begin deze maand ben ik behapt met het "Flac"-virus. De directe aanleiding was de aankoop van mijn Logitech UE 600vi. Ik dacht "Waarom dure oortjes kopen als ik naar 256 kbps mp3's ga luisteren". Ja, jullie lezen het goed, ik probeerde mijn aankoop te verantwoorden.

Geluid van formaat
Zo doende begon mijn zoektocht naar een geschikt formaat. Na het downloaden van een stel samples viel mijn oog op Flac. Na een paar tests met mijn favoriete bands (respectievelijk Pink Floyd, Wolfmother en The Doors) kwam de doorslag. Flac zal het worden. De tests deed ik bewust met deze artiesten omdat ik de muziek door en door ken. Zo is het makkelijker nuances in de muziek te horen.

Wat de boer niet kent, dat vreet ie niet
Mijn trouwe metgezel: iPod Video heeft echter een verschrikkelijke hekel aan flac.Zo erg zelfs, dat zijn parasitaire broer, iTunes, het liefste het voorkauwt en uitspuugt in mp3. Tsja, dan wordt het een kwestie die op leven en dood zal worden uitgevochten! En garde!

Het duel
Sinds ik mij iPod bezit heb ik altijd netjes iTunes gebruikt. Zo ben ik het gaan gebruiken voor podcasts, playlists en het syncen van mijn gehele muziek collectie. In dit duel op leven en dood zou ik voor al deze punten een alternatief moeten zoeken.

Blonde tux 3 - iTunes 1
Gelukkig kon ik redelijk snel via DuckDuckGo op een mooi setje alternatieven komen.

Blonde tux:

1: Rockbox
De opensource firmware voor muziekspelers. Speelt een hele reeks aan formaten en zorgt dat ik meteen van het parasitaire broertje van mijn iPod af ben.

2: gPodder
Een dedicated podcatcher. Helaas waren er geen binaries voor Mac OSX, maar gelukkig had Macports een versie paraat. Wel een oudere versie, die er niet echt top uitziet op OSX, maar het werkt super en kan synchroniseren naar mijn verse Rockbox speler.

3: rsync
Om mijn gehele muziek collectie te automatisch synchroniseren heb ik een simpel rsync scriptje gebouwd. Ideaal aangezien ik nog steeds in het proces zit om alles naar flac over te zetten.

The battles wages on
iTunes heeft helaas nog 1 punt waar ik nog geen mooie vervangen voor gevonden heb. En dat is de bibliotheek functie, met name het visuele aspect. In iTunes gebruik ik vaak het raster met artiest/album weergave en tot op heden heeft iTunes nog steeds deze troef in handen.

Het liefste zoek ik een opensource vervanger voor iTunes, maar nog niets heeft mij kunnen bekoren.
Miro: Ziet er leuk uit, maar heeft zeer veel last van random lag
Songbird: Te traag

Dus bij deze vraag ik jullie om mij te helpen bij deze strijd tegen iTunes. Heeft iemand een perfect wapen tegen iTunes, zodat ik het de genadeslag toe kan brengen?

Let the ranting begin!

Door Blonde Tux op dinsdag 21 februari 2012 19:36 - Reacties (6)
Categorie: Begin, Views: 3.636

Ja hoor, het is zo ver, we gaan weer eens een poging wagen een blogje op te zetten. In het verleden verwoede pogingen gedaan blogs op te zetten. Nu is het opzetten niet het probleem, het bijhouden er van echter wel.

Wat kan men zo al verwachten?
Veel gezeur over wat er allemaal niet werkt en waarom ik het nodig vindt iets te slopen en te herbouwen naar eigen wensen. Of in goed Nederlands, Viva los Tweakerspirit!