Alles gerelateerd aan marketing

Boodschap(pen)?!?!

Door Blonde Tux op dinsdag 2 april 2013 22:35 - Reacties (11)
Categorie: Marketing, Views: 4.668

Als goede consument, kom ik met enige regelmaat in de supermarkt. A person gotta eat niet waar?! Na de gebruikelijk route langs de randen van de supermarkt, welke volgens een gepland stramien, alle versafdelingen afgaan, vervolgde ik mijn queeste naar de overige boodschappen. Redelijk routineus langs de schappen, zonder enige aarzeling pakte ik al de producten die ik op mijn lijstje had staan. Macaroni, een rookworst en een ontbijtkoek. Echter, aangekomen bij het broodbeleg, greep ik met mijn hand op een verkeerde plaats. In plaats van reguliere chocoladepasta die ik altijd neem, trof ik een fairtrade chocoladepasta aan. Haastig schoten mijn ogen langs het vak. 'Ik begin toch niet bijziend te worden.' dacht ik, terwijl ik zoekende was naar het routineproduct waar ik stiekem toch aan gehecht ben. 'Dit ga je niet menen, ze zullen het toch niet uit het assortiment genomen hebben.' mompelde ik mijzelf toe. Vluchtig schoten mij ogen over het vak. Allerhande vormen potten schoten voorbij, zelfs buiten de categorie zocht ik naar "mijn" product, maar ter vergeefs.

Na enige seconden van twijfel, besloot ik uiteindelijk de zoektocht op te geven en mij bezig te houden met de beginstappen van wat marketeers graag de 'customers journey' of in correct Nederlands, de klantenreis noemen. Juist ja, ik ging over op een nieuw product. Snel een aantal eisen in mijn hoofd gezet: 1. vooral niet te duur - ik mag dan wel voor "de commerciŽlen" van deze website mij inzetten, helaas komt het af en toe voor dat ik maand overhoud aan het einde van mijn geld.- 2. hazelnootpasta, daar doe ik geen concessies op.

De eerste stap in de reis was gezet. Of toch niet?! De pasta waar ik mijn hand in eerste instantie opgeslagen had, heeft mij aan het denken gezet. Waarom zou ik niet als bewuste consument, een bewuste keuze maken. Dan heb ik het niet over dat achterlijke logootje van "ik kies bewust", wat dat is een lakend voorbeeld van hoe ver marketing door kan slaan. De bewuste keuze waar ik het over heb, is een keuze van het geweten. De keuze of je een Fairtrade product zou kopen.

De vertwijfeling sloeg weer toe. 'Waarom Fairtrade en niet Biologisch?' dacht ik bij mezelf. Vluchtig schoten mijn ogen langs het schap heen en weer. Ik trof een groen uitziend potje pasta aan, met de opdruk: 'Biologisch'. Met een kleine buiging pakte ik het potje uit het schap. Daar stond ik dan, met twee potten pasta, hoe triviaal wil je het hebben.

Als marketeer in spe snap ik dat je met de verkoop van producten in wilt spelen om een bepaald aspect in de piramide van Maslow. Voor degene die niet bekend zijn met de piramide van Maslow, zoek het even op. Een reguliere pot pasta zou je zien als een product dat voldoet aan een stel basiseisen: 1. het doet het droge brood beter smaken en 2. het voegt extra voedende waarde toe
Deze potten, de Fairtrade en de Biologische, willen een hoger niveau bereiken. Het speelt op zekere mate in op de erkening die mensen zoeken. Een bekende quote vanuit de duurzaamheidswereld: "Producten met een maatschappelijke boodschap slaan alleen aan, omdat mensen daarmee kunnen laten zien hoe onzichtbaar zij aan een betere maatschappij meewerken." Dit zou het schoolvoorbeeld voor een contradictie moeten zijn Het moge een relatief pessimistische opvatting zijn, er zit een kern van waarheid in. Het marketing-volk weet hier slim op in te spelen door vele producten onder een synoniem van maatschappelijk verantwoord op de markt te brengen.

Daar stond ik dan, midden in de supermarkt, met een routineproduct dat door een speling van het lot tot een morele tweestrijd dwong. Het ligt er nu dikker bovenop dat mijn aankoop impact heeft. Er klonk een stemmetje in mijn hoofd: 'Wil ik mijn menselijke kant zichtbaar maken met de aankoop van het Fairtrade-product of stel ik mijn groene geweten gerust en neem de beslissing om biologisch te gaan.' 'Wil ik laten zien hoe onzichtbaar ik aan mijn medemens denk of laat ik zien hoe onzichtbaar ik waarde hecht aan Moeder Natuur?' luidde het stemmetje.

'Sorry, zou u mij misschien de hagelslag aan kunnen geven?' klonk er opeens naast mij. Een dame op leeftijd, stond op een halve meter van mij. Enigzins betrapt dat ik de dame niet opgemerkt had, strekte ik mijn arm uit om het pak hagelslag uit het schap de pakken. 'Alstublieft' en met een handreiking zette ik het pak in haar boodschappenwagentje. 'Deze hagelslag eet ik al sinds 1964.' vertelde de vrouw. 'Ik zou geen andere willen.' Even schoot de gedachte door mij om de vrouw te vertellen over mijn morele tweestrijd waarin ik zat. Echter, ik bedacht mij snel en volgde de vrouw haar voorbeeld, ik pakte blauwe pak hagelslag uit het schap en zette dit in mijn mandje, om vervolgens mij reis door de supermarkt voort te zetten.'Hasta la pasta, deze hagelslag heeft nu twee (Venz)(fans)!'